Η ανερχόμενη υγρασία δημιουργεί ανθυγιεινές συνθήκες, ακαλαισθησία και δημιουργία μυκήτων και μούχλας.
Η αντιμετώπισή της σε τοίχους κυρίως παλαιών οικοδομών από πέτρα ή τούβλα, αντιμετωπίζεται ριζικά με την εφαρμογή ειδικών μακροπορώδων επιχρισμάτων για την αφύγρανση της τοιχοποιίας.
Στην εφαρμογή αυτή πρέπει να χρησιμοποιηθούν υλικά με υψηλή διαπερατότητα υδρατμών έχοντας μεγάλα κενά αέρος στη δομή τους με ελάχιστο πάχος επιχρίσματος 2cm. Τα κενά αέρος διασφαλίζουν τη σταθερότητα του επιχρίσματος, από άποψη διαστάσεων. Τα άλατα κρυσταλλοποιούνται μέσα σε αυτά τα κενά, αποτρέποντας τη διόγκωση και το σπάσιμο του επιχρίσματος.
Η τελική επιφάνεια (βαφή) πρέπει να γίνει με μακροπορώδες υδροδιαλυτά επιχρίσματα με βάση το σιλένιο ή αντιστοίχων υλικών για πλήρη εξασφάλιση της αναπνοής του τοίχου.
Η τοποθέτηση των υλικών αυτών πρέπει να γίνεται από εξειδικευμένα συνεργεία με υψηλής ποιότητας υλικά και κυρίως από έμπειρους τεχνίτες με ισχυρή εγγυητική κάλυψη.